خاتون نيلوفری

یک نامه به یک دوست

khatoonenilofary — Wed, 05 Aug 2009 14:47:18 GMT

با خون دل نوشتم،نزدیک دوست نامه

اِنّی رایتُ دهراْ مِن هِجرِکَ القیامه

سلام . حال من خوب نیست . اما همیشه برای سلامتی شما ، شمع روشن می کنم.

مدتی است که همه را از خود ، بی خبر گذاشته اید . حتما می دانید که مادر بزرگ مرد ، برای پدر بزرگ هم نفسی بیش نمانده است . جمعه پیش ، سخت بیمار بود . از بستر بر نمی خاست.

چشمهایش ، پشت پنجره افتاده بود . قلبش تا لبها بالا آمده بود ، و همان جا می تپید . زمزمه می کرد .می گفت:

دوست را گر سر پرسیدن بیمار غم است

گو بران خوش ، که هنوزش نفسی می آید

پدر و پدر بزرگ ، خیلی بی تابی می کنند.هرسال که نرگس باغ ، شکوفه می دهد ، آنها به خود وعده می دهند که امسال می آیی.

مادر ، دیگر خانه داری نمی کند . معلم شده است .دعای عهد ، درس می دهد ، به ماهیهای حوض.زنگهای تفریح ، سماور را آتش به جان میکند و حافظ می خواند . انتخاب غزل را به خود حافظ می سپارد . همیشه می گوید : حافظ ، مگر همین یک شعر را دارد ؟ بعد می خواند :

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش

زده ام فالی و فریـــاد رسی مـــی آید

این از خانه . دو سه جمله ای هم از روزگارمان برایت بنویسم.

نمیدانم چرا آسمان بخیل شده است ، نمی بارد.

زمین سنگدلی میکند ، نمی رویاند.

ماه و خورشید ، چشم دیدن همدیگر را ندارند.

خیابانها پر از غولهای آهنی شده اند.

کوچه ها امن نیستند.

مردم ، جمعه های خودشان را به چند خنده تلخ می فروشند.

هیچ حادثه ای ذائقه ها را تغییر نمی دهد.

مثل اینکه همه سنگ و چوب شده ایم.

عجیب است ! دامادها از حجله می ترسند . عروسیها را در کوچه ها ی بن بست ، میگیرند.

اذان ، رنگ پریده شده است.

نماز ، زمین گیر شده است.

رمضان ، مهمان ناخوانده را می ماند که سر زده ، بزم مردم را بر هم می زند.

از روزه در شگفتم که چرا افطار را خوش نمی دارد.

حج ، هزار زخم از خار مغیلان بر تن دارد.

جهاد ، بهانه گیر شده است.

آدمها ، کیسه هایی پر از خمس و زکات ، به دیوارهای گورشان آویخته اند.

نپرس موریانه ها ، چه به روز مسجد آورده اند.

از همه تلختر این که ، عصرهای جمعه ، دلم نمیگیرد.

شنیده ای دیگر کسی پای شعرهایش ، تخلص نمیگذارد ؟ و شاعران ، یعنی زمین خوردگان وزن و قافیه؟

نمیدانم وقتی این نامه را میخوانی ، کجا ایستاده ای . هرجا هستی ، زودتر بیا . از بس شما را ندیده ایم ، چشمهایمان هرزه شده است . بیم دارم اگر چندی دیگر بگذرد ، ندبه خوانهای مسجد ، پیر تر شوند.

آدمها همه دیر باورند ، و زود رنج ، بهانه میگیرند . می گویند :(او نیز ما را فراموش کرده است.) اما من می دانم که شما ، همه را به اسم و رسم و نیت ، به یاد دارید.

دوست دارم باز برایت بنویسم . اما یادم آمد که باید به گلدانها آب بدهم . مادرم گفته است ، اگر به شمعدانیها آب بدهم ، آنها برای آمدن تو دعا میکنند.راست می گوید . از وقتی که مرتب آبشان می دهم ، دستهای سبزشان را رو به آسمان گرفته اند.

هنوز هم تفال می زنم . پیش از نوشتن این نامه ، فال زدم . آمد :

دیری است که دلدار پیامی نفرستاد

ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

صد نامه فرستادم و آن شاه سواران

پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد

والسلام

إنّا لله وأنا إليه راجعون

khatoonenilofary — Mon, 18 May 2009 20:58:18 GMT

شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبت ما نیک به تنگ امده بود بار بست و به گردش نرسیدیم و برفت

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خواندیم وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت

لعن به شیوه علوی

khatoonenilofary — Fri, 06 Mar 2009 21:08:35 GMT

یا رب المهدی بحق المهدی اشف صدر المهدی بظهور الحجة

وحال که درآستانه تاج گذاری "نامدار" این خاندان قرار داریم با ذکرروایتی از پدر بزرگوارشان التیامی بر قلب مادر گرامیشان فاطمه تک دخت نبی خدا می شویم و هرگز به دشنام نامدهی به اصحاب جحیم فکر نمی کنیم که شخصی خدمت حضرت امام صادق رسیدند پرسیدند چگونه بر قاصب فدک ، دومین ظلم کننده لعن بفرستیم؟

ایشان فرمودند : نامش را نبرید که مکدر کننده روح است.

فقط بگوئید:لعنت خدا بر اولین و دومین و سومین ظلم کننده بر علی ابن ابیطالب.

ودر روز نهم ربیع برای شادی قلوبشان فقط می گوئیم

لی خَمسةٍ عُطفی بِهِم حَمرَّ الجَحیم الحاطِمه المصطفی و المرتضی وبناهُما والفاطمه

شاید بدین سان باعث خوشنودی قلب پر تالم پسر بزرگوارشان گردیم

شخصی از روسای یهود معروف به راس الیهود به خدمت حضرت امیر المومنین علی بن ابیطالب رسید وگفت: من سوالی از شما دارم ، اگر آنگونه که اطمینان حاصل کنم جوابم را دهید به دین شما می آیم.

حضرت فرمودند بپرس ولی در جائی به تنهائی.

اطرافیان خواهش کردند یا امیر همینجا در کنار ما پاسخ گوئید.

فرمودند:من هر چه گفتم شما با تحریف به نفع خود استفاده نمودید...

قصد بلند شدن کردند که با میانجیگری و خواهش اصحاب نزدیک از جمله مالک اشترو... قبول کردند بمانند ودر جمع پاسخ گویند .

راس الیهود : من شنیده ام هر وصی برای دریافت وصایت نشانه هایی دارد شما چه نشا نه هائی دارید ؟

حضرت امیر: هر وصی در زمان زنده بودن نبی خدا هفت امتحان را بدرستی از سر می گذراند و پس از مرگ نبی نیز 7 امتحان دیگر.

راس الیهود: آری درست است آن امتحانها چیست؟

حضرت امیر: قبل از فوت پیامبر

*در سن 13 سالگی وقتی پیامبر خاندان خود را به اسلام دعوت نموند من با اینکه سنم از همه آن جمع کمتر بود دین را پذیرفتم و به اسلام روی آوردم .

*در شب هجرت پیامبر زمانیکه همه شمشیر ها برهنه بودند برای کشتن پیامبر برای حفظ و اشاعه اسلام قبول کردم که جا ی پیامبر بدون هیچ شرطی بخوابم (وچه زیبا در تمام قسمتها حضرت امیر مرتب می فرمایند : این را تعریف از من ندان_نمی خواهم از خودم تعریف کنم_چون سوال کردی پاسخ می گویم).

*در جنگ بدر پیامبر دستور دادند سران عرب "شیبه و عتبه" را از پای درآورم و من از این امتحان به خرسندی سر بیرون آوردم .

*در جنگ احد هفتاد و اندی زخم بر تن داشتم ودر حالیکه بخاطر نافرمانی مسلمانان وخالی کردن تنگه سپاه اسلام شکست خورده بود پیامبر استراتژی جنگی جدیدی بر عهده من گذاشتند و آن حمایت از جان مقدس ایشان بود و من خود این امر خطیر را بسر منزل رساندم .

* در جنگ خندق پیامبر دستور مقابله با عمر بن عبدود(یگانه، بی همتا، یل عرب) را داد زمانیکه من در مقابل عمر قرار گرفتم همه زنان که برای حمایت سپاه اسلام آمده بودن برای من می گریستند ولی من از این امتحان نیز سر بلند بیرون آمدم .

*در جنگ خیبر پیامبر دستور دادند که باید یهودیان به عقب بنشینند من امر را اطاعت نمودم و تا جائیکه حتی قسمتی از قلمرو آنها را به تصرف در اوردم و با کندن درب خیبر کار را به انتها رساندم(پیامبر این امر را ابتدا به خلیفه اول و سپس به دومی سپرد و هنگامیکه ناتوانی آنها را دید کار را به علی بن ابیطالب سپردند_شاید می خواستند ناتوانی را حتی به خود آنها نمایش بدهند_) .

*در فتح مکه قطعنامه پر ز خشم وغضب وتمامی قوانین جدید حکومتی را من خواندم _آیات ابتدا تا 10 سوره توبه_در حالیکه بیم کشته شدن و در مقابل تیر قرار گرفتن وجود داشت و باز از این امتحان نیز به سربلندی بیرون آمدم .

و اما بعد از فوت نبی الله

من کسی بودم که در خانه پیامبر بزرگ شدم.او مراآموزش داد زندگانی را کنار ایشان سپری کرده بودم ودر تمام مسیر من همراه ایشان بودم .

***حال که پیامبر فوت کردند 3روز جنازه ایشان زمین بود تا همه از راه دور و نزدیک برسند در خانه اوضاع بدی بود همه صبر را ازکف داده بودند خارج از عقل و کنترل می گریستند من با آنکه نزدیکترین فرد به رسول الله بودم خود را حفظ کردم صبورانه به رسیدگی به مهمانها پرداختم در حالیکه اهل خانه را نمی شد دلداری داد_صبر از کف داده بودند_

***زمانیکه جنازه پیامبر در دستم بود و مشغول غسل دادن جنازه ، خبر رساندن که هنوز پیامبر دفن نشده فتنه ها و نافرمانیها بلند شده است و بر خلاف دستور پیامبر تعیین خلیفه نمودند من با اینکه قلبم بسیار ازین نافرمانی از دستور پیامبر رنجیده بود فقط بخاطر حفظ امنیت جامعه اسلامی سکوت اختیار کردم .

***بعد از دو خلیفه وتحمل خلیفه دوم و بی حرمتی به دخت رسول خدا مرا به مجلسی دعوت کردند که یا باید سلوک خلفا قبلی را می پذیرفتم و یا سکوت می کردم وگرنه کشته می شدم ودوباره حق مرا به دیگری دادند ومن دوباره سکوت کردم فقط برای حفظ جامعه اسلامی ولا غیر .

سپس رو به یاران فرمودند : آیا اینگونه نبود؟

همه یکپارچه گفتند :آری

***زمانیکه من به تازگی بر سرکار آمده بودم ناکثین شروع به مخالفت نمودند و خود را در پشت ام المومنین عایشه پنهان نمودندو او را فریفتند و جنگ براه انداختند من باید با تاویل(نه با ظاهر با باطن )می جنگیدم_عایشه بازیچه ای بیش نبود_برایم بسیار سخت بود ولی ازاین امتحان نیز سربلند بیرون امدم .

***معاویه در جنگ صفین مرا بقبول حکمیت اجبار نمود و بعد از همه نافرمانیها و ماجرای حکمیت من باز صبوری کردم که تنها راه احیای دین نبی الله بود .

***هنوز جنگ قبلی به پایان نرسیده بود که معاویه خشک مقدس ها را به جان من انداخت که علی اشتباه کرده باید توبه کند. آنها فتنه بپا میکردند، شیعیان را می کشتند، صبر کردم ولی در انتها مجبور به کشتن کسانی شدم که تمام عمر سر به سجده و در نماز شب بودند ،غمی بود بر دلم که بعد از عمری دینداری می بایست به شمشیر من دچار شوند _رسول اکرم فرمودند:ملعونترین افراد به شمشیر علی دچار می شوند_و از جنگ خوارج نیز با سربلندی بیرون امدم .

مردم همه گریه می کردند و سپس پرسیدند یا امیر پس هفتمین امتحان...

*** فرمودند زمانیکه من در خون خودم قرار گیرم و محاسنم به خونم رنگین گردند...

از کتاب خصایل ،شیخ صدوقی _رحمة الله علی_

"ولایتمندی و امامت حضرت ولی عصر آخرین منتقم بر همه منتظرانشان مبارک"

این کجا وآن کجا؟؟؟

khatoonenilofary — Tue, 24 Feb 2009 14:10:18 GMT

حسنین خود را بر روی سینه حبیب خدا افکنده اند و اشک می ریزند .

یا علی ، کودکان را از سینه مبارکشان بر مدار ، اینان آرامشی برای راحت جان سپردن آخرین نبی خدا و تنها رابط وحی به زمینند ، نمی دانم یا رسول الله ، شاید شما می خواستید درکی از حسینت در قتلگاه داشته باشید ولی این کجا آن کجا؟؟؟

این مطهرالتطهیرا کجا و آن زاده حرمسرا کجا؟؟؟

و این خانه بی اصحاب شاید یاد آور کربلای بی یاور باشد ولی ...

فاطمه هجده ساله( تنها دختری که سوره ای منحصر به فرد برایش آمد) کجا و زینب هفتاد تا و اندی ساله کجا(تنها سرگشته و دلداده حسن و تنها یاور ولایت) .

علی فاتح خیبر ، کشنده نام آوران جاهل عرب ازجمله عمربن عبدود ،یگانه یاوری که در جنگ احد حامل هفتاد تا واندی زخم بود و پیامبر به تازگی برایش استراتژی جنگی دیگر داشت ، کجا و سجاد بیمار و درد دیده کجا( الله الله الله که اگر زین العابدین دست بر زمین نمی گذاشتند و اعلام ولایت بعد از پدر نمی کردند دریک لحظه زمین از هم فرو می پاشید) .

زینب اشک ریز در آغوش مادر و در حریم امن خانه ، کجا و سکینه و رقیه سیلی خورده کجا ؟

حسن غمدار و یگانه اشبه نبی کجا و عباس بی دست و تشنه در کنار نهر فرات کجا ؟

وحال دل ما هزار درد دارد ، وا محمدا درهای ارتباط الهی بر زمین بسته گشته است .

و چه خوش رفتید که اگر می ماندید شاهد می گشتید بر شکستن حُرمِ حَرم

آری ، اقبح مردم کسی است که در شهر نبی خدا دختر رسول خدا را در بین در و دی...

نبی الله سرتان سلامت ، بلا بزرگ است که در سالی دگر پا را از حریم بی حیائی فراتر برده ، دستور تیر باران مه پاره میدهند ، بی خبر از اینکه جگر در تشت ریخته زینب را تیرباران کرد ، دیگر نیاز به زخم ام الفتنه امت نمی باشد زینب حال ام المصائب است ، رها سازید این بانوی غم دیده را ، بگذارید در کنار حریم امن حسین و عباسش سالها برای سپیدی گیسوان حسن در جوانی ، و کمانی پیکر مادر بگرید.

و حال اجرکم الله بر درد های بزرگِ قلبِ دریایی شما ابا الصالح

التماس دعا

یا حق...

منم و تو...

khatoonenilofary — Tue, 17 Feb 2009 21:05:18 GMT

سلام بر پروردگارم که به او قول داده ام

قول، بلی:؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!

چه قولی داده ام!!!!!!!!!

قول داده ام اختیار را در برگیرم ، حس زیبائی چون شهوت را با اختیارم به بند کشم و با دستوراتش بارور نمایم .

و حال روزگارمان چگونه است ؟؟؟؟؟؟

با دستانی که او عطا فرموده حرام را با حلال مخلوط کرده و با بی حیائی در مقابلش عصیان می کنیم ، آن می کنیم که به حتم او نهی کرده به همه "همه به غیر از او اطمینان می کنیم در حالیکه در زمان بی قراریمان مفر و پناهگاهی جز او نداریم " و در آستانه راحتی با سلیقه خود دین احیا می نمائیم و بی هیچ قیدی ، پرده گناه را دریده ، پا را از حرام فراتر می بریم و بعد از آن تکرار مکرر اشتباهات ، انگار عادتمان شده که به او بی تفاوت باشیم و سپس اندوه جهان را بسویش ببریم و کاش پدر آسمانیمان اینقدر مهربان نبودی که بی هیچ خیالی اشتباه نکنیم و سپس تو را بخوانیم و اگر غیر از این بود زمینت بی هیچ اراده در ثانیه ، تک تک مارا در خود فرو می برد و اگر ستار العیوبیت نبود به حتم مادر ، مارا گذاشته و از ما می گریخت ، که تو تنها مهربان بخشنده در بین همه زمینیان هستی .

وای کاش به گفته تورات در آسمان بودی و اینقدر به ما نزدیک نبودی که دیدن خطاهایمان از نزدیک کشنده است آن هم خطاهای تکراری و توبه های بی هدف و دوباره...

و حال روزگارمان بدتر شده ای پدر من حبل الورید ، دیگر بی هیچ خیالی گناه می کنیم براحتی با ادیان تخیلی که نامش را اسلام نهادیم ، معصیت را بنا می نهیم و همه را بگردن تو می اندازیم که اگر می خواستی ...

وکجایند آنان که زمانی دعای عهد تنها امید صبحگاهشان بود ، و زیارت آل یس تنها آرامش بخش ناامیدیشان ، کجایند آنان که از خوف اتقو الله نماز شبشان اتصالی بود بین نماز سپیده و مغربشان .

آیا بیاد دارند که این همه بی قیدی انتهایی دارد و آن انتها در حضور حجت بر حق پاسخی خواهد داشت و کجایند آنان که باید بدانند .

و حال تنها امید سپیده دمشان پیامک بوی فرندشان است و تنهاامید شان بی خیالی در مهمانیهای شبانه و تنها خوفشان از فاش شدن گناهان کبیره شان.

و چه زیباست آیِه قرآنت که " گروهی کم اهل تعقل و تفکرند ..."

وحال روزگار ماست اینگونه....

خاتون نیلوفری

khatoonenilofary — Sat, 31 Jan 2009 15:57:18 GMT

مجال

دشمن خرابه را به تو آسان گرفته بود از من هزار بار ولی جان گرفته بود

سر بر اطاعت دل ِ مجنون گرفته بود پایم اگر که راه ِ بیابان گرفته بود

حتی توان ِ سینه زدن هم نداشتم این سینه حال ِ شام ِ غریبان گرفته بود

در پای ِ نیزه ، عطر ِ تلاوت شنیده ام دستم صفای ِ صفحۀ قرآن گرفته بود

درکوفه خطبه می شکند دیدن ِ سرت پیشانی ات توانِ سخنران گرفته بود

پایم شتاب را به صف ِبوته های ِ خار از تازیانه هایِ شتابان گرفته بود

اینجا به انتظا ر دلم طعنه می زند چوبی که بوسه ازلب ودندان گرفته بود

عمرم به قد سورۀ کوثر مجال داشت آری سه آیه بود که پایان گرفته بود

رؤیای وصل بر سرِدخترخراب شد آن شب خرابه ، جلوۀ باران گرفته بود

التماس دعا

یا حق...

شیفته و مجنون...

khatoonenilofary — Mon, 29 Dec 2008 20:38:18 GMT

صدای زنگ کاروان دل شیعه شیفته را مجنونانه با خود میبرد ، تا قهقه مستانه رقیه ، تانگاه همیشه عباس علمدار و تا اضطراب زینب

این زنگها ،ناقوسی هستند برای عروج حسین و چه ابله می اندیشند ساده لوحان که ، حسین را خروج کرده می پندارند ، درست است حسین نواده صلبی محمد خروج کرد تا حراست نماید از آنچه جد بزرگوارش احیا نموده بود.

حسین ، شما باعث مباهات شیعه هستید که هزار بارصاحب فخرید بر ابراهیم ، آری قربانی نکردید ولی خیالتان راحت ، او قربانیان را با خود به مقتلگاه میبرد و سنگ میزند ...

سنگ، سنگ ...

دیگر کلمات ، دل را پر ز خون می نمایند. سنگ بر روی تکه های بجا مانده ...

تکه تکه تکه...

و حال زینب این خدای صبر ، دیگر تنها دیدن علویان ، باعث آرامش روح پر ز دردش بعد از واقعه کوچه ، محراب و جگر مه پاره در تشت ...

تشت تشت تشت

به یوسفش آنچنان می نگرد که گوئی در جذبه نگاه او هزاران بار قربانی می شود و بانو مپرس این کدامین منزل است ؟؟؟ آری این مکانی است که در سال آتی برای رباب حرم بنا مینمایید تا در نزد تنها عزیزانش که در زیر این خاک سر بر نیزه گشتند بیارامد.

چه زیبا راه میرود این شبه نبی و هم نام علی برای آنان که جده بزرگوارش فاطمه را مشاهده نموده اند یاد آور روزهائی است که بر درها می کوبیدند و از تک تک انصار ومهاجرین می پرسیدند " آیا غدیر وبیعت خود را فراموش کرده اید؟!؟!؟! "

مانند جده اش احقاق حق مینماید می رود و پهلو...

ای یحیی خاندان بنی هاشم بگزار تا پدر رویت را ببوست شاید دگر زمانی سری برای در آغوش کشیدن ...

شیطنت زیبایی دارد این دخت سه ساله که هرزگاهی هم بازی یادگار این سفر ،علی کوچک می شود و گاه گاهی مه رخ بنی هاشم را مسحور خود می نماید.

واحسرتا از رخ گلگون کوچکش

وا حیرتا از چهره همسان مادرقد کمانش فاطمه بنت محمد(ص)

و وا مصیبتا از عاقبتش که مانند مادر، رخش...

خوشا به حالت حر، نزدیک است موعد آزاد شدنت هنگامه یادآوری نامت هزار بار دلمان به هوای صاحبمان می رود که صاحبت تو را در آغوش کشید و آیا می شود صاحب ما...

زهیر روی برمگردان ، تو هر چه گستاخی نمائی مگر می شود امام و رهبرت ، تنها موجود مسلط بر تمامی امور و واسطه خیر از عالم الوهیت از تو دست کشد آری حسین نگاهش آنچنان تو را مدهوش می کند که رجز می خوانی

اَنَا زُهَيْرٌ وَ اَنَا ابْنُ الْقَيْنِ اَذوُدُكُمْ بِالسّّيْفِ عَنْ حُسَيْنٍ

اِنَّ حُسَيْناً اَحَدُ السّبْطَيْنِ اَضْرِبُكُمْ وَلا اَري مِنْ شَيْنٍ

چه سعادتی! ام وهب بر بالین السابقون سابقون آرزو می کنی که خدایت بر تونیز اجر سبقت نصیب نماید و چه زود پرودگارت دل به دل پاکت آمینت را گفت.

فخر میفروشد آسمان به شما حبیب بن مظاهر که چه زیبا مرگ در رکاب فرزند رسول خدا را توصیف نمودی.

و هم اکنون آقا و سرورم

شال سیاه شما دل زما می رباید ، خجالت حضورتان اجازه بازگوئی وقایع را آنچنان که حق مطلب است بر ما حرام میدارد و الا خون به پا می شد در مقتلی که جان را به اجبار لگد بگیرند تا تلافی نمایند عدم حضور در کوچه را .

یابن الحسن این محرم را حریم برای تمامی محرمات قرار دادیم و در زیر پرچم جدتان عزادارشان هستیم شاید بدین سان مرهمی باشیم بر قلب پر ز دردتان .

ما منتظریم پیامی بفرستید!!

بیائید دلمان را خرسند نمائید دستان شما آرامشی بر اضطرابمان است .

وحال این محرم فقط برای ظهور و سلامتییتان دعا می کنیم .

"لعنه الله علی قوم الظالمین"

آدینه یعنی حضور

khatoonenilofary — Fri, 28 Nov 2008 05:29:18 GMT

به نام خدا

عشق را حسرتيست كه در زمان هجرت و فراق ، دل را متالم ساخته و اشك حرمان غم و اندوه را بر روي غنچه نا شكفته وصال مي نشاند.غنچه اي كه هر آدينه مشرف به زيارت جمال باهرالنور آقا ابا صالح (عج) گرديده و عطر خوش وصلت را در فضاي غمبار فراق پراكنده مي سازد و روح را منبعث مي گرداند.

در روز آدينه زمان ، زمان وجود است و عالم ، عالم معني. زمان و عالمي كه خود منبعث وجود مقدسي است كه قداست در وجود ايشان معني يافته ومنزه مي گردد.

دل محمل خويش باز مي يابد و به سير در آفاق آدينه مي پردازد تا شايد خود را به جامه واصل ملبس ساخته و با واصلين اين روز محشور گردد.

در روز آدينه دل را خلوتيست شكوهمند ، كه مرزوقين صيانت از اين خلوت را تنها و تنها در معاشقه با صاحب اين روز مي بينند و براي رسيدن به آن خود را از بند تعلقات و تمنيات دنيوي مي رهاند.

تن عالم صغير است و روح عالم كبير، آن گاه كه مقام يابيم و به ديار حبل المتين در آييم.

مهدي جان به تو كه آخرين احتجاج واهب العطياتي ، سوگند كه مجاهدتم در راه خروج از حضيض مذلت به بار ننشست مگر آنگاه كه به بلاد مقدس آدينه در آمدم و بر كجاوه عشقت سوار گشتم.

مهدي جان نمي گفتم چرا كه از تو گفتن را نياموخته بودم و آنگاه كه آموختم گفتن يعني از تو گفتن ، ديگر زبانم الكن بود و گناهان بي شمارم آن را محصورخويش ساخته بود.نمي دانستم كه كهكشان وجود را اختر شبگرد و تابناكيست به نام مهدي كه كوير و برهوت دل را به زير انوار پر فروغ خويش كشانيده و بهاري مسيحايي بر انفاسش مي دمد و احيايش مي سازد.

نازنينا ، به تو سوگند كه دل را شوق مرگ است تا شايد دم مسيحايي را باز بيند و چشم حياتش منور به جمال باهرت گردد.

مهدي جان آنجا كه سخن از مسالخ ذاكر و مذكور است كدامين ندائيست كه ذكر فرجت را در نزد ايراني منسوخ سازد و ذاكر را قومي ديگر بر شمارد ، در صورتي كه نص صريح عشق را ايراني در طول هشت سال دفاع مقدس در منظور و منثور خويش سراييد و به اهل بيت تقديم داشت.

ما ذاكر و تو مذكور، اما كدامين است كه نداند تو خود ذاكري و ذكر عشاق خويش با اولياء و اوصياء مي نمايي.

كدامين است كه بر حرمان تو در زمان غياب صحه نگذارد و شوق ظهورت را براي نجات عالم بشريت كتمان نمايد.

مهدي جان قصه تنهايي ما و شوق گذشتن از بلاد سراسر خون آلود و غمگينانه فراق و هجرت ، قصه ايست كه روايتگرش تويي و اين تنها بر تو سزاست و بس...

التماس دعا

يا حق

الهی و ربی من لی غیرک

khatoonenilofary — Tue, 14 Oct 2008 10:12:18 GMT

چقدر در آسمان به من نزدیکی و چقدر در زمین از خودم دورم ، سلامم را پاسخ میگوئی هنگامه ای که من سلام خویش را نمی شنوم ، نمی بینمَت در حالیکه تو برایم "من حبل الوریدی"

صدایت می زنم ، تو بلند جوابم را می دهی .

نیایشت میکنم ، تو سر تا به پا گوش می شوی .

در حالیکه من درآمال بیهوده خویش فرو رفته ام و از کبیری، چون تو غافلم .

در بین زمینیان فانی بدنبال همرازی برای رازم میگردم که تو از حکمتش آگاهی ، حکمتی را به قضاوت میکشم که از رحمانیتت سرچشمه گرفته ، در مقابل این لطف لطیفت در نهایت بی خردی عدل سریع الحسابت را خواستار می شوم و خویش آگاهی ندارم که بدین سان اسباب تباهیم را به سادگی میسر ساخته ام که به حتم اگر میخواستی مرا به دید عدل بنگری در لحظه زمینت مرا می بلعید .

ای دائم ، چه تهمتها که به ناروا به دیگری بستم .

چه غیبت ها که در محضر تو براحتی بر زبان راندم .

چه حقها که در نهایت ستم از دیگری ستاندم.

چه حرامها که حلال کردم و چه حلا ل ها که حرام و در انتها همه را به گردن زمانه جفاکار انداختم .

در مقابلت عصیان و دهن کجی کردم و تو مانند پدری مهربان گردن کشیم را به دل نگرفتی و منتظر ماندی که باز گردم و بگویم .

اللهی العفو

پس ای شکورتر از هر پدر، مرا دریاب که اگر حلیمی چو تو مرا نخواهد دنیا پرستان آنچنان در دنیا غرقم می نمایند که دیگر حتی نامت را نیز فراموش می کنم و باز می شنوم که علیم اعلم مرا به سلیمش فرا می خواند .

ومن بسوی ستار العیوبی چون تو پناهنده می شوم .

ای غفار الذنوب

التماس دعا از قلبهای خاشع و لبهای پرز شکوفه ذکرتان

یا حق...

فزت و رب الکعبه...

khatoonenilofary — Fri, 19 Sep 2008 12:18:18 GMT

چاه دلتنگ ، نخلها شرمسار، کودکان بی قرار ولعن گویان گرسنه ومنتظر هم رازشان.

امشب پرستوی بی قرار پر می کشد ، دیگرعلی به والا می رود و در فردوس همجوار رسول االله درد دل...

اشتباه نروید که علی بعد از فاطمه دیگر دلی نداشت که از دردش با یار دیرینش بگوید ، فاطمه هستی علی را با خود برد ،علی ماند و یادگاران محزون فاطمه.

قسم به خورشید در هنگامه طلوعش که کوچه های مدینه همیشه وام دار صورت نیلگون نیلوفرِ علیست

وسوگند به ماه در هنگامه پرتو افشانیش که دیگر مرگ بعد از بضعه رسول الله بر هزاران زندگی تشرف دارد. خداوندا تو شاهدی که علی و حسنینش در بین کوچه های غربت زده مدینه جان دادند تا اسلامت جان گیرد وحال...

ندای رحیلِ خیر و برکتی دیگر به گوش میرسد.

آخر مردمانی که فریاد حق را نشنیدند چه توقع که ندای نرم کوچ تو را بشنوند !!!

اگر بمانید نهایت بی شرمی برایتان جلوه گر می شود ، آری ، ام الفتنه بعد از خدعه جمل حریم بر می کند ، قصد تیر باران " مه پاره " می کند تا در سالی دگر مجوز شود برای زادگان حرام در حرمسراها که خون خدا را بر نیزه کنند .

علی جان بشتابید که اگر شتاب نکنید شاهد می شوید بر تکرار دوباره تاریخ که مرد نمایان پا از بساط بی غیرتی فراتر برده ، محجر از فرزندان صلبی پیامبر برمی کشند تا...

دگر ادامه نمی دهیم ، می خواهیم با خاطری آسوده از زندان دنیا رها شوید که بر حق دستان عباس حریم است بر محرمات .

آری مگر کس توان دارد که در حضور زاده ام البنین حُرم حریم را بر هم زند اما ، امان و هزاران امان از مردم هزار رنگ به درگاه خداوند سریع الحساب از لحظه ای که ابن علی نباشد .

امیرم، شما آرام بسوی معشوقه ات بشتاب که اگر دستان عباس هم نباشد باز لالائی آرامش بخش اصغر جذبه نگاه اوست .

آری پدر جان کوچه های کوفه مظلومیت شبانه ات را هرگز از یاد نمی برد که نان بردوش ، هم بازی کودکان یتیمشان می شدید که لعن ودشنام نثارتان کنند.

خداوند بر حق ، عدل گستر است که نعمت حضورت را غصب کرد تا دیگر بجای سئوال از آسمانیان شمارش زمینیان دون را ز شما نخواهند که به حتم او بهتر می داند اینان را چه به راههای آسمان.

حال به ربتان قسم یاد می کنیم که دلجوی فرزندتان یابن الحسن باشیم و با ایشان پیوندی از قلب و جان ببندیم تا شاید بدین سان مانیز رستگار شویم .

آجرکم الله یابن احسن

شبهای قدر خدا هزاران بار نزدیکتر است زیرا واسطه ای همچون علی وفرزندان بزرگوارشان آبرو دار تشیع هستند پس محتاجیم به دعای خیرتان با واسطه های آسمانی .

التماس دعا

یا حق...